W systemie ERP Microsoft Dynamics NAV rozróżniane są trzy typy zdolności produkcyjnych.

  • wydziały produkcyjne,
  • gniazda robocze,
  • stanowiska robocze.

Są one zorganizowane hierarchicznie. Każdy poziom zawiera poziomy składowe.

Najwyższy poziom stanowi wydział produkcyjny. Do wydziału produkcyjnego przypisane są gniazda robocze. Gniazdo robocze może należeć wyłącznie do jednego wydziału produkcyjnego. Do każdego gniazda roboczego można przypisać różne stanowiska robocze. Stanowisko robocze może należeć wyłącznie do jednego gniazda roboczego.

Planowane zdolności produkcyjne gniazda roboczego składają się z dostępności składowych stanowisk roboczych oraz dodatkowo z planowanej dostępności samego gniazda roboczego. Planowana dostępność wydziału produkcyjnego stanowi sumę odpowiednich dostępności stanowisk i gniazd roboczych. Dane dostępności są przechowywane w zapisach kalendarza.

Planowanie dla ograniczonej ilości zasobów wiąże się z powstaniem wąskich gardeł w procesie produkcji.

Pierwszym etapem planowania jest zdefiniowanie ustawień wydziałów produkcyjnych, gniazd roboczych oraz stanowisk roboczych. Następnie należy zdefiniować kalendarze produkcyjne oraz kalendarze zdolności produkcyjnych. W ten sposób można określić podstawowe zdolności produkcyjne dla każdego gniazda roboczego lub stanowiska roboczego.

Następnie konieczne jest zarejestrowanie planowanych przestoi dla każdej jednostki w strukturze produkcyjnej. Umożliwi to obliczenie dokładnych kalendarzy zdolności produkcyjnych dla każdej jednostki struktury. Procedurę zamyka zużycie zdolności produkcyjnych poprzez zaksięgowanie operacji zlecenia produkcyjnego lub bezpośrednio, poprzez wiersze dziennika zdolności produkcyjnych, które dotyczą poszczególnych jednostek struktury produkcyjnej.

Zdolności produkcyjne

Pierwszym etapem w planowaniu zdolności produkcyjnych jest definiowanie zasobów zdolności produkcyjnych lub infrastruktury produkcyjnej. Infrastrukturę produkcyjną można podzielić na wymienione poniżej elementy:

  • wydziały produkcyjne,
  • gniazda robocze,
  • stanowiska robocze.

Kalendarze gniazd i stanowisk roboczych

Aby określić podstawowy czas dostępny dla gniazd roboczych, należy zdefiniować kalendarz produkcyjny. Program umożliwia definiowanie wielu kalendarzy produkcyjnych i rozliczenie ich odpowiednio z poszczególnymi gniazdami roboczymi. Oznacza to, że możliwe jest planowanie operacji dla gniazd roboczych z uwzględnieniem zmian roboczych. Na przykład, osoby pracujące w dziale malowania w fabryce mogą pracować w innych godzinach niż osoby w dziale montażu.

W przypadku stanowiska roboczego program korzysta z kalendarza produkcyjnego wybranego dla gniazda roboczego, do którego przypisano stanowisko robocze. W celu wygenerowania kalendarzy dla poszczególnych gniazd roboczych należy zdefiniować wymienione poniżej wartości:

  • zdolności produkcyjne,
  • wydajność,
  • przestój.

Po zdefiniowaniu tych wartości można wykonać obliczenia na potrzeby kalendarza zdolności produkcyjnych gniazda roboczego lub stanowiska roboczego, bazując na wartościach kalendarza produkcyjnego. Przypuśćmy, że zgodnie z kalendarzem produkcyjnym gniazdo robocze jest dostępne przez osiem godzin dziennie. Jako zdolności produkcyjne dla tego gniazda wprowadzono jednak wartość 75%. Dlatego według kalendarza zdolności produkcyjnych dostępność gniazda roboczego wynosi tylko 6 godzin dziennie.

Dzienniki zdolności produkcyjnych

Dzienniki zdolności produkcyjnych oraz cykliczne dzienniki zdolności produkcyjnych umożliwiają księgowanie czasu bezpośrednio do gniazd roboczych lub stanowisk roboczych. Oznacza to zużycie zdolności produkcyjnych tych jednostek. Korzystając z dzienników zdolności produkcyjnych, można przypisać prace konserwacyjne i zaksięgować czas przestoju.

W cyklicznym dzienniku zdolności produkcyjnych można dodatkowo korzystać z poniżej wymienionych pól:

  • Częstotliwość cyklu
  • Metoda cykliczna
  • Data ważności

Cykliczne dzienniki zdolności produkcyjnych działają tak samo jak inne cykliczne dzienniki. Dotyczy to również poniżej wymienionych czynności:

  • tworzenie zapisów;
  • wybór częstotliwości (na przykład jeden dzień lub jeden miesiąc);
  • wybór cyklicznej metody stałej lub zmiennej;
  • wprowadzanie daty ważności. Po wprowadzeniu daty ważności księgowanie cyklicznego zapisu nie jest możliwe.
TOP